Featured

First blog post

This is the post excerpt.

Advertisements

This is your very first post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post. If you like, use this post to tell readers why you started this blog and what you plan to do with it.

post

ভূৰি জোনাক!

কেঁচাসোণ ” !

যামদেই আমি ৰংঘৰৰ বাকৰিলৈ
ৰংঘৰৰ বাকৰিত সাজিম প্ৰাসাদ এটি !

তই হ’বি বঙহৰদেউ, মই হ’ম কুঁৱৰী তোৰ।
কথা দিছো, তোৰ অহংকাৰক শিৰত থাপিম ।

যামদেই বাকৰিলৈ ৰংঘৰৰ; ৰজনীত পাৰ কৰিম ভূৰি জোনাক ।

জোনাকত ‘ৰজনীগন্ধা‘ ফূলিব !
আৰু…
আৰু চন্চলা হ’ব মনবোৰ।

যামদেই ৰংঘৰৰ বাকৰিলৈ,
খেলিম লুকা – ভাকু !
নিজতেই বিলীন হ’ব সকলো !
জোনাকক খেদি যাম আমিও ।

____ দেৱাশ্ৰী শৰ্মা

প্ৰেম কেনেকুৱা!

তুমি মোৰ নাছিলা,নোহোৱা;নহ’বা
জানিও—

পাগলৰ দৰেই ভালপাওঁ;তোমাক।

অভিমানী হৈ ভাঙি দিব মন যায়…
বান্ধবোৰ।
নাভাঙো কিন্তু,নোৱাৰোও যে।
তুমি অজ্ঞাত আছিলা;অজ্ঞাত হৈয়ে ৰ’বা..’কাঠচিত’।

এটা বছৰে আমনি কৰিব হেতা্ওপৰা কৰিছে সময়ে। নাই! মই এবছৰে কঢ়িয়াই ফূৰিছো বোজাটি;যি বোজাৰ ভিতৰচৰাত ৰঙীণ উদাসীনতাই গঁজালি পেলাইছে !গভীৰ হৈছে ভাৱৰ বোজাবোৰ। তথাপিও মই সুখী।

এবছৰ হ’বৰ হ’ল!লেশমানো দাগ নলগা-

বগা কাপোৰখনৰ দৰেই ভাল পাই পেলাইছো–তোমাক!

অ’ তোমাক।
সকলোৱে পাগল বুলি উপলুঙাৰে উৰুৱাই দিয়ে। কিন্তু কোনে জানে সেই দ’ ঘাঁ টুকুৰা,
য’ত দিনে দিনে ক্ষয় দিছে অন্তৰখন;
নাই তুমি নুবুজিবা,কাৰণ নুবুজিলা,ভুল তোমাৰ নহয়,নহয় ভূল কেওৰে; মোৰ বাদে।

তোমাক নজনাকৈ,তোমাক নজনোৱাকৈ ‘ওৰ-ঘোৰ’ প্ৰেম কৰিছো তোমাক। তোমাৰ জীৱনত ‘যতি-চিহ্নবোৰ’ বহি যাব।

আৰু–

আৰু; মই সেই টোকাবহী খনেই বুটলিম!
অৱশেষত—
তুমি নাই; অথচ যতিচিহ্নবোৰ ৰৈ যাব।
হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ সদায় মই;
কেৱল তোমাৰ কথাফেৰাৰ বাবে।

নাজানো একো,কটগদ্ যে নকৰো কেওকে।

মাথো জানো–

ভাল পাব তোমাক,

জানো–

তুমি অহা বাটটোত চফৰ কৰিব,

মাথো জানো–

তোমাৰ সৰু সৰু প্ৰিয় ঠাইবোৰ,

আৰু জানো–

তোমাৰ গাড়ীৰ নাম্বাৰ

জানো–

জানো;সেই আভাস কিন্তু সত্য…
তুমি আশে-পাশে থকা আভাসকণ!
নাহাঁহিবা,বতাহে কোবাই যায় অঁজলা বুলি মোক!
আৰু তেতিয়াই বুজি পাওঁ-তোমাৰ আগমণ।
জানো–

আৰু জানো, তুমিযে অজ্ঞাত এইবোৰৰ পৰা।

এইবোৰৰ মূল্য নাই;জানো।

তোমাৰ জীৱনৰ ঘটনা আৰু তুমি!
জ্ঞাত সকলোতে।
এতিয়া পলম হ’ল–

……যথেষ্ট পলম !

…কুশলে থাকা।

~~|| দেৱাশ্ৰী শৰ্মা

~~||মিছামাৰী,তেজপুৰ।

~~পাপন দা ~~

“সপোনত আজি…
দিথকত আজি…”
তোমাৰ পৰশ অনুভৱ কৰিছো ।
তুমি ‘তাৰকা’ মনৰ।
অভিসপ্ত সেই ‘July’
আৰু..
মনৰ বেথা বোৰ;
গোপনেতো সাৱটিলা তুমিয়ে
নিৰৱে ।
আছিলো সেইকালে..
আজিও আছো…
থাকিম সদায় …
থাকিম সদায়!!

*”Yada yada hi dhormaswa glanirbhaavatibharata
Abhiyuthanam adharmaswa tdatamanam sryjanyanaham” ©

–তুমি য’তেই থকা হৃদয়ত কিন্তু সদায় আছা
আগুৱাই যোৱা~~~
“উন্নতিৰ শীৰ্ষ আৰু তুমি”
আগুৱাই যোৱা ‘পাপনদা’
আগুৱাই যোৱা ।
ভয় নকৰিবা কেওঁকে!
সদায় আমি তোমাৰ স’তে;
সকলোতে💓

“তুমি গ’লেই জানা বাট বুলি…
চিনাকী চিনাকী উৰে ধূলি….”

©Song-PaponDa
* (কোনো অপৰাধ নহয়)

~~ Debashree Sharma

“বকুলজুপি এতিয়াও”

সেই যে ৰ’দ জাকতো…
তোমাৰ সংগই দি যায়🤗
মিঠা অনুভৱ☺️
আমনি কৰে এতিয়া..
সংগহীনতাই তোমাৰ!!
কৈছিলা যে বকুলৰ ওপৰত কবিতা;
গাবলৈ…

বকুলজুপি সাক্ষী হৈ ৰ’ব জানা?
কিছু অকথ্য…
সীমাহীন স্মৃতিৰ…
থাকিম তাত মই —
থাকিবা তুমিও —
(নায়ক নায়িকা নহয়)
মাথো শ্ৰোতা হৈ!! 💕💕💕

💞💞💞💞 ~~Debashree Sharma

সময় আৰু মুকুতামণিবোৰ!!

ওৱাকিপ ময়ো যে,
তুমিতো মোৰ নাছিলা !
জানো
কস্মিনকালেও নোহোৱা মোৰ,
গ’লাগৈ তুমিও…
সেই জাঙুলজাকৰ মাজলৈকে…
য’ত এতিয়া ব্যৰ্থ মই ;
তোমাৰ সন্ধানত !

নোৱাৰিছো আৰু
ছাগে নাহা তুমিও!!
ভটিয়াই ….
নাজানো বাৰু
হৈ ৰ’ম নে
অপেক্ষাৰত ;
হ’ম নে মই?

উজাই যোৱা নদীখন যে….
তুমি ।

~~ Debashree Sharma

ভাল লগা বোৰৰ পম খেদি!!!

আৰম্ভ হৈছিল ziro point ৰ সেই বিশেষ বাটটোৰ পৰা! দুয়োকাষে হেপাহঁৰ ৰঙীণ ফুলপাত তথা পাতফুলবোৰ,মাজে মাজে যে আছিলো মই‌। সেইদিনা শীতৰ দ্বিতীয়জাক বৰষুণ আছিল। প্ৰথমজাক নাজানো কিয় বিশেষ মনেৰসা নাছিল। আবেলিৰ কিন্ কিনীয়া বৰষুণজাক আৰু বতাহজাকত মই যে ঘূৰি ফুৰিছিলো শীতৰ প্ৰকোপতে।

আবেলি ঠিক 4টা বাজিছিল। গাড়ীখন পাৰ ‌হৈ গৈছিল। HONDA city! তাৰ পাছত ঘূৰি আহিল আকৌ।

চাব্ দাড়িৰে সৈতে ক’লা T-SHIRT টো বৰ সোৱাইছিল! ক’লা জোতাযোৰ, ঘড়ীটো বেচ্ branded আছিল দেই। এপলক ভাবিবলৈও সময় নাছিল, তোমাৰ মনমুগ্ধ চাৱনি উপভোগ কৰাত যে ব্যস্ত আছিলো মই‌ ।অৱশ্যে তোমাৰ প্ৰতিটো ভংগিমাত আভিজাত্যৰ প্ৰকাশ পাইছিল। চকুৰ অতি ক্ষীণ মিলনতে মন্ত্ৰমুগ্ধ বিলীন প্ৰেমিকা হৈ পৰিলো। বতৰটোও বিশেষ প্ৰিয় এতিয়াও । তুমি গ’ম নোপোৱাকৈয়ে তোমাৰ পদপথ অনুসৰণ কৰিছিলো যে মই। তুমি আহি ভাল পোৱা সেই বিশেষ ৰেস্তোৰাঁ খনতে মই এখন্তেক বহোঁ তোমাক চাবলৈয়ে। উঠি গুচিও যোৱা পলকতে। কফি হে ভাল পোৱা ন’! আমাৰ স্হানীয় বাসিন্দাসকলৰো coffee এ প্ৰিয়। Gym ত যোৱা বুলি প্ৰথমতে গ’ম পাইছিল। ছাগে অজানিতে তোমাৰ চাব্ দাড়ীৰ মাজেৰে সৰকা বিশেষ হাঁহিটোতেই মূগ্ধ হৈছিলো,আচ্ছন্ন হৈছিলো;ছাগে চকুৰ সেই প্ৰেমপ্ৰিয় গম্ভীৰ চাৱনিতেবা। T-shirt বোৰ বেচ্ পছন্দ হয় মোৰো তুমি পিন্ধা।

সেই যে… হাবি লেখীয়া বননিচৰাত ফূৰিবলৈ ভাল পাইছিলো। তাত মই সদায় মন খুলি জোনটি/বেলিটো চাব যাওঁ। সেইদিনা কি হ’ল!বেলি লহিয়াইছিল, মুখ এন্ধাৰ! মই গান শুনি ব্যস্ত আছিলো,শীতত কম্পিত স্পন্দনৰত দেহ। jacket ও যেন ধৰি ৰ’ৱ নোৱাৰিছিল মোৰ আন্তৰিক শীত দেহৰ। তুমি আহি ওলাইছিলা ক’ৰ পৰা! আহ্!মনে মনে মইহে চাওঁ। তোমাৰ সেই হাঁহিটো আৰু চাৱনি !ডুবি যাওঁ নে ইয়াতেই ? তোমাৰ jacket,boots, ৰ স’তে,তুমি যে এজন দায়িত্বশীল পুত্ৰ,ভাত্ৰৃ,নাগৰিক আৰু যোগ্য প্ৰেমিক হয় গ’ম পাইছিলো। মুখ এন্ধাৰ !বেলি মাৰ যাওঁ যাওঁ। তোমাৰ-মোৰ ধেমালীবোৰ। তুমি সঁচাকৈয়ে ধৰিছিলা সাৱটি । পলকতে চকুলো বৈছিল যে মোৰ ।সুৰক্ষিত আছিলো তোমাৰ বাহু বন্ধনত ! আলিংগনত। সেইখন প্ৰিয় বননি সদায় মোৰ। শীতল সমীৰতো উমাল হ’ল দেহাটিও ।

তোমাৰ মৰমৰ ঠিকনা বিচাৰি—গৈছিলো,অচিনাকী মুখ।

{বি:দ্ৰ- কাহিনীভাগ কাল্পনিক!!}

~~ Debashree Sharma